آیینی همنوا با طبیعت: نوروز؛جشنی پر از نغمه و شیرینی و شور
ایران سرزمین تنوع و گوناگونی است. سرزمینی با جغرافیا، آبوهوا و اقوام با گویش، پوشش و آداب و رسوم متفاوت. تفاوتی که زیبایی خاصی میآفریند و نگاهها را به سوی خود جذب میکند.
به گزارش میراث فرهنگی، تنوع سبب میشود تا آیینها و مناسبتهایی مانند عید نوروز، عید قربان یا مناسبهای دیگر با رنگ و بوی قومی برگزار شده و شکل منطقهای به خود گیرد. شاید عامل دیگری که تفاوت مراسم نوروزی در مناطق مختلف را سبب میشود، تفاوت آبوهوایی میان مناطق سرد ایران در شمال غرب و شمال شرق و مناطق گرم جنوب باشد اما در این نوشتار قصد آن داریم تا صرفنظر از دلیل و منشا، نگاهی به تعداد معدودی از آداب و رسوم نوروزی در مناطق مختلف ایران بیندازیم.
رسوم شیرازی ها
از کدام شهر و دیار آغاز کنیم، از شمال غرب به جنوب شرق برویم یا از شمال شرق به جنوب غرب؟ انتخاب سخت است پس چند خطه را از این میان انتخاب میکنیم. از مرکز ایران و از دیار فارس، شیراز، شهر گل و بلبل شروع میکنیم. مردم معتقدند پختن شیرینی خانگی باعث فراوانی نعمت و خیر و برکت است. پس کسانی که توان مالی دارند این کار را با آداب خاصی انجام میدهند. یعنی کدبانوی خانه با خانمهای دیگر اسباب و مواد شیرینیهایی مانند لوز بهارنارنج، لوز بیدمشکی، باقلوا و حاجیبادام را تهیه کرده و با لبی خندان در فضایی شاد مشغول به کار میشوند.شب چهارشنبهسوری، یکی از رسوم قدیمی علاوه بر سایر آداب، رفتن به حوض ماهی است. حوض ماهی در آرامگاه شیخ اجل سعدی قرار دارد و آب آن از قناتی تامین میشود و از آنجا که دارای ماهیهای ریز و درشت است در زبان عامه به حوض ماهی شهرت یافته است. عامه برای دستیابی به حاجات خود مانند تندرستی و سفیدبختی با کاسه چلکلید از آب حوض بر شانه خود میریزند.
یکی دیگر از رسوم آخر سال، شب جمعه آخر سال است. بعد از ظهر آخرین پنجشنبه سال، مردم سر مزار درگذشتگان خود رفته شیرینی، حلوا و خرما خیرات میکنند. بشقابی نیز روی پشتبام میگذارند زیرا معتقدند وقتی ارواح بدانند به یادشان بودهاند، دعا کرده و خیر و برکت به خانه میآید.چادرزنی تا دوره قاجار پابرجا بوده و منظور چادر زدن درویشان کنار سرای بزرگان و اعیان شهر است. این کار به گروهی از فقرا اختصاص داشت که شیخشان اجازه مییافت کنار خانه سرشناس چادر بزند تا مبلغی درخور بگیرد اما اگر چنین نمیشد، شیخ در شاخ نفیر میدمید تا از یک سو همگان بدانند و از سوی دیگر نفیر را برای آن خاندان بدشگون میدانستند.
نوروزخوانی در گیلان
در خطه سرسبز گیلان، حدود 15 تا 20 روز پیش از سال نو، مراسم استقبال از نوروز آغاز میشود. دیده شدن گروههای مطربان دورهگرد و آتشبازان در شهر آمدن بهار را نوید میداد. آتشبازان بیشتر در بازار دیده میشدند اما مطربان به در خانهها میرفتند و بعد از گرفتن مبلغی رهسپار خانه دیگر میشدند. نوروزخوانی نیز نوعی خبررسانی و آگاه ساختن مردم از فرا رسیدن بهار است. در نوروزخوانی یک گروه دو تا پنج نفره در شهر و روستا میچرخد و ضمن خواندن اشعاری به بداههخوانی نیز میپردازند به این ترتیب که با حضور ذهن و به دست آوردن اطلاعاتی در وصف صاحب خانه اشعاری میخواند و هدیه دریافت میکند. یک نمونه از اشعار آنان چنین است:
از اینجا میرویم در هر ولایت/ کنیم تعریف آقا بینهایت/ که آقا داد به ما انعام و خلعت/ شما را سال نو باشد مبارک (نویر انزلی/ 1355)
آب تازه نوشیدن از آداب و رسوم نزدیک سالتحویل است. پیش از آنکه سال نو شود از چشمه یا چاه آب تازه میکشیدند و قطراتی در کوزه چکانده و قطراتی نیز بر کنج اتاق و ایوان میافشاندند و این را سبب تندرستی میدانستند.
اعتقاد به دیدار ارواح اینجا نیز دیده میشود اگر زمان تحویل سال پس از زمان خوردن شام باشد در اتاقی غیر از آنجا که سفره نوروزی گسترده است، سفر پهن میکنند. افراد خانواده بشقاب خود را کاملا خالی نمیکنند و معتقدند کمی از غذا را برای ارواح باید باقی گذاشت تا دعای خیرشان نصیب خانه و خانواده شود.
رسمی وجود داشته به نام کفگوشزنی که طی آن پدر خانواده دو کف دست خود را روی دو گوش فرزند خردسال یا کودکی که رشد کافی نکرده، میگذارد و او را با آرزوی رشد بیشتر در حالت ایستاده بلند میکند. گاهی تنها به طور ملایم گوش بچه را میکشد.خانهپازنی یا سال مجی یک از رسوم قدیمی است. در این آیین فردی نیکقدم با طبقی حاوی کتاب قرآن، کوزه آب، سبزینه طبیعی و مقداری شیرینی به خانهها میرفت. وقتی وی وارد خانه میشد، چند شاخه سبزینه به در اتاق نصب میکرد، چند قطره آب بر کنج اتاقها میافشاند و با آرزوی تندرستی و خیر از سبزه خانه چند شاخهای میبرید و با گرفتن چند سکه به خانه دیگر میرفت. در برخی از خانهها قبل از آمدن خانهپازن، دید و بازدید انجام نمیشد و اگر کسی سرزده میآمد اتفاقات آن سال را به قدم او نسبت میدادند.رسم برهگردانی در روستاها رواج داشته و طی آن، صاحب رمه برهای سفید را انتخاب میکرد و بر پیشانی و پهلوهایش حنا میبست و پس از تحویل سال، دستمالی منقوش بر گردنش میبست و به خانه روستاییان میبرد. اهل خانه که در را باز میکردند بره را در اتاق راه میبردند و حبهای قند میدادند و پس از رها کردنش، هدیهای نیز به برهگردان میدادند.در برخی روستاها دیدارهای نوروزی گروهی انجام میشود؛ بعد از آنکه روز اول عیدی کودکان را دادند، روز دوم مردان روستا از خانه کسی که درگذشتهای داشته شروع میکردند و پس از آن به خانه بزرگتر ده میرفتند و به ترتیب به همه خانهها سر میزدند. روزهای بعد زنان و دختران دید و بازدید خود را انجام میدادند.
سایر نواحی
در بانه غروب روز پیش از نوروز، در کوچهها و میدانها آتش روشن میکنند. شب هنگام، کودکان و نوجوانان به پشتبام رفته و ظرفی به داخل خانه میفرستند و با خواندن شعری صاحب خانه را صدا میزنند، صاحب خانه نیز به اندازه توانش عیدی میدهد.
در میاندوآب و برخی روستاهای آذربایجان صبح آخرین چهارشنبه، مردم به نزدیکترین رودخانه یا جوی میروند و دست و صورت خود را در آب شسته و تخته سنگی وسط آن میگذارند و از روی آن میپرند و میگویند که تمام دردهایشان همین جا بماند اما در خراسان، چند لحظه قبل از سالتحویل کمی آرد را خمیر میکنند و در گوشهای میگذارند تا ور بیاید بعد آب میگذارند که بجوشد و سفره هفتسین را میچینند و اسپند دود میکنند. برخی کمی قبل از تحویل سال، آب جوجه خروس یا شیر میخورند چون معتقدند موجب سلامتی است. شب آخر سال کهنه، سبزیپلو و ماهی و کوکو میخورند و مقداری نیز بر سفر هفتسین میگذارند ولی آن شب به جای کوکو میگویند هستهست زیرا معتقدند اگر کسی بگوید کوکو تا آخر سال سردرگم خواهد بود. شب اول سال نو رشتهپلو میخورند و اولین شنبه سال آش رشته میپزند تا رشته کارها را در دست داشته باشند. خراسانیها مانند بقیه نقاط روز سیزده فروردین حتما از خانه خارج میشوند اما در بعضی شهرها مانند بیرجند علاوه بر سیزده فروردین، مردم بعد از ظهر روزهای شنبه و چهارشنبه اول سال هم از خانه خارج میشوند.
نان سال از واجبات سفره سیستانی است . خمیر آن همانند کلوچه آماده و نانی بزرگ در داخل تنور پخته میشود و همان تافتون سیستانی است. برای هر خانواده فقط یک عدد حتما باید موقع تحویل سال در سفره باشد. آن را نماد برکت روزی صاحب خانه میدانستند، نان سال برکت را برای مدت یکسال در خانه حفظ خواهد کرد.
در بوشهر علاوه بر سفره هفتسین، سفره هفتمیم نیز میچینند؛ این سفره با موادی مانند ماست، مربا و موسیر چیده میشود.
چهارده بدر
مردم خرمآباد اولین شنبه سال را همچون سیزدهبهدر جشن میگیرند و این روز را در کمال شادی و سرور در دشت، صحرا و طبیعت مصفای اطراف شهر میگذرانند و عقیده دارند که شنبه اول سال را نباید کار کرد. در خرم آباد به جای سیزدهبهدر، چهاردهبهدر است یعنی به جای اینکه روز سیزدهم نوروز را جشن بگیرند همان مراسم را در روز چهاردهم نوروز انجام میدهند زیرا روز اول سال (روز نوروز و عید) را به حساب نمیآورند و سیزه غریو یعنی سیزدهبهدر را غیربومی میدانند. این رسم در چهارمحال نیز مرسوم است و به شنبهگردش موسوم است. در گذشته روز پنجم عید را نیز به گردش در دشت و صحرا میپرداختند و به آن پنجه عید میگفتند.
نوروز بیش از هزار سال در میان مردم باقی مانده و به صورتی پویا در طول زمان پیش آمده است. در کلیات و جزییات تغییرات داشته اما همواره همگام با طبیعت باعث شادی و جنبوجوش در میان مردم شده است و در مقابل، مردم نیز در هر شرایطی نوروز را حفظ کرده و آداب آن را به جا آوردهاند.
هوشنگجاوید: باید به ثبت عیدگاهها و موسیقی نوروز پرداخت
مکانی به نام عیدگاه در همه شهرهای ایران وجود داشته که مردم تمام روزهای عید در آن جمع میشده و آواز میخواندند و شادی میکردند. امروز چنین مکانی از بین رفته، بدون آنکه ثبت شده باشند.
به گزارش میراث فرهنگی، هوشنگ جاوید از پژوهشگران موسیقی آیینی و نواحی است که موسیقی نوروز را به چند دسته تقسیم میکند و میگوید: موسیقی پیشواز، آوازهای مژدگانی، موسیقی سال تحویل و موسیقی روزهای عید، موسیقی نوروز را تشکیل میدهند.
وی در توضیح موسیقی پیشواز میگوید: نوروز بزرگ 30 روز و نوروز کوچک 10 روز بود و مردم از جشن سده به استقبال نوروز و فصل بهار میرفتند و در ستایش بهار شعر میخواندند که بخشی از آن در موسیقی و ردیف دستگاهی ما باقی مانده که از آن میان میتوان به گوشه چکاوک اشاره کرد.
جاوید براین باور است که آنچه در پیشواز از نوروز اجرا میشده، گونهای آیین همیاری بوده است زیرا مردم روزها قبل از فرارسیدن سال نو باید زمین خود را برای کشت آماده میکردند یا خانههای خود را رنگ میزدند.
اما شادیانههای نوروز،10 یا 15 روز پیش از نوروز شروع و ترانههایی در وصف این ایام خوانده میشده است. این ترانهها در ستایش طبیعت و عناصر آن بودهاند. برای مثال در کردستان ترانهای در وصف لالههای سرخ واژگون وجود دارد یا عاشیقهای آذربایجان، چند صد ترانه در ارتباط با شادباش آمدن بهار دارند.
جاوید، نقاره زنی را یکی از موسیقیهای خاص تحویل سال میداند و میگوید: در موسیقی کردی، لری، بختیاری و آذری همواره موسیقی ویژه تحویل سال وجود داشته و نقاره زنی یکی از این نوع موسیقیها بوده که هنوز هم در آستان قدسرضوی و به هنگام نو شدن سال نواخته میشود.
خواندن ترانههایی به هنگام دید و بازدید و گفتن از میوههای بهاری نیز از دیگر ترانههایی است که در ایام نوروز خوانده میشده است. آیین میرنوروزی از جمله مراسم طنزآمیزی بوده که در نوروز به اجرا درمیآمده است.
جاوید در پاسخ به اینکه ثبت موسیقی نواحی و آیینی تا چه اندازه در نگهداری آن تاثیر میگذارد، میگوید: ایران به کنوانسیون مالکیت معنوی متعهد شده و ثبت موسیقی نواحی به ماندگاری آن کمک میکند آن هم در روزگاری که بیشتر مردم شهرنشین شده و به انواع موسیقیهای غیرهنری عادت کردهاند.
غفلت از فردوسی در سال شاهنامه
دیروز سالروز هزاره پایان سرایش شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی بود.
به گزارش ایسنا، سال 1388 که در روزهای پایانی آن هستیم، هزارمین سال پایان سرایش شاهنامه است و اتفاق مهمش هم ثبت هزاره شاهنامه در یونسکو بود. با این حال بسیاری از متولیان فرهنگ اهمیت این سال و نامگذاری را درک نکردند و آنطور که شایسته خالق سند هویت ملی ایرانیان بود به این موضوع نپرداختند.
اواخر سال پیشنهاد نامگذاری سال بهعنوان سال فردوسی به مناسبت هزاره شاهنامه از سوی فریدون جنیدی مطرح شد. این شاهنامهپژوه در اینباره گفته بود: شاهنامه با دو بیت سرآمد کنون قصه یزدگرد/ به ماه سپندارمذ، روز ارد/ ز هجرت شده پنج هشتادبار/ که پیوستم این نامه نامدار پایان میپذیرد. پیداست که پنج هشتادبار، برابر با هجری است و چون در ایران باستان روزهای ماه را نمیشمردند و هر روز برای خود نامی داشت، روز هر ماه روز ارد نامیده میشد. پس روز پایانیافتن شاهنامه اسفندماه سال هجری است که اکنون اگر سال 400 هجری را به سال خورشیدی برگردانیم، برابر میشود با سال خورشیدی و از آفتاب روشنتر است که سال ، سال هزاره پایان یافتن شاهنامه است.
با این حال سال هزاره پایان سرایش شاهنامه در حالی به پایان رسید که این مصحح شاهنامه از آنچه بیاعتنایی متولیان و مسوولان فرهنگی به فردوسی و شاهنامه خواند، شدیدا انتقاد کرد و گفت: دریغ و درد که مسوولان فرهنگی که امکانهای زیادی در اختیار دارند، گامی هرچند کوچک در این زمینه برنداشتند.جنیدی تصحیحش از شاهنامه را پس از 30 سال کار مداوم و مستمر در این سال منتشر کرد و در حالی که قرار بود مراسم رونمایی از این مجموعه در نمایشگاه کتاب تهران برگزار شود، نشست رونمایی از آن در دانشگاه صنعتی شریف برپا شد.
ثبت هزارمین سال
اما مهمترین رویداد این سال، اعلام خبر ثبت هزارمین سال پایان سرایش شاهنامه در یکصدوهشتادویکمین اجلاس اجرایی یونسکو بود. ثبت هزاره شاهنامه از سوی بنیاد فردوسی پیشنهاد شد و کمیسیون ملی یونسکو در ایران، مراحل اجرایی ثبت پرونده هزارمین سال سرایش شاهنامه بر پایه هجری خورشیدی در فهرست مفاخر و رویدادهای فرهنگی، علمی و هنری جهانی در سال 2010 میلادی را پیگیری کرد که ابلاغ رسمی آن به سفارت و نمایندگی دایمی یونسکو در ایران ارسال شد.
به نظر میرسد در این سال، جشنهای بزرگداشت شاهنامه و فردوسی به روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی که مصادف است با 25 اردیبهشتماه، محدود ماند و عملا برنامه مدون و زمانبندیشدهای از سوی مسوولان فرهنگی در کار نبود که بخواهد در طول سال این موضوع را دنبال کند. همین مساله سبب شد، یاسر موحدفرد، دبیر کل بنیاد فردوسی که پیگیر اجرای برنامههایی در این سال بود، بارها در اظهاراتش از این بیاعتناییها و نبود همکاری مسوولان انتقاد کند.در این سال، جلال خالقی مطلق، شاهنامهپژوه و مصحح شاهنامه در نشستی که اردیبهشتماه در بزرگداشت حکیم توس در دانشگاه تهران برگزار شد، از کشف نسخه تازه یافتهای از شاهنامه معروف به نسخه سن ژوزف خبر داد و ابراز امیدواری کرد، این نسخه به زودی تصحیح شود و انتشار یابد.وی در توضیحی درباره این نسخه عنوان کرد: من اخیرا مقاله 70صفحهای را درباره نسخه سن ژوزف نوشتهام که البته بر اساس 24 صفحه از این نسخه، مقاله را تالیف کردهام. این مقاله به همراه مقالاتی دیگر درباره نسخههای شاهنامه اکنون زیر چاپ است و به زودی از سوی نشر میراث مکتوب منتشر خواهد شد.
تخریب بنای بنیاد فردوسی
از سوی دیگر، خبر رسید در سال هزاره پایان سرایش شاهنامه درست در آستانه اردیبهشتماه، روز بزرگداشت فردوسی، بنای در دست ساخت بنیاد فرهنگی فردوسی اصفهان با همکاری شهرداری ناحیه چهار اصفهان، شهرداری اصفهان و مدیریت پروژه پارک طبیعی شرق اصفهان تخریب شد. ماجرا از این قرار بود که ساختمان نیمهکاره این بنیاد که بدون اطلاع هیات امنا و اداره اوقاف توسط شهرداری ناحیه چهار اصفهان تخریب شده، بر اساس طرح مصوب شهرداری اصفهان در ساحل شمالی زایندهرود در نزدیکی پل شهرستان در زمینی به مساحت مترمربع در درست ساخت بود و بخشی از عملیات ساختمانی آن با هزینه شخصی محمدعلی کاروانپور، واقف بنیاد به مبلغ نزدیک به یک و نیم میلیارد ریال انجام شده بود. علت تخریب بنای بنیاد فرهنگی فردوسی، طبق نظر سازمان آب منطقهای اصفهان، قرار گرفتن در محل داغ آب زایندهرود مطرح شد اما واقف بنیاد فرهنگی فردوسی گفت که در سال ، پیش از انتخاب محل زمین ساختمان بنیاد، سازمان آب منطقهای اصفهان در پاسخ به استعلام عظیمیان، شهردار وقت اصفهان این محل را برای احداث ساختمان بنیاد مناسب اعلام کرده بود.بنیاد فرهنگی فردوسی اصفهان بنیادی موقوفه است که توسط محمدعلی کاروانپور به استناد وقفنامهای به تاریخ
14/12/66 وقف شده است و چهرههای شناختهشده فرهنگی اصفهان از اعضای هیات امنای آن هستند. زمینه فعالیتهای این بنیاد، فرهنگی و علمی است و میکوشد تا با ایجاد موزه آثار هنری اهدایی از سوی واقف، کتابخانه، آمفیتئاتر و سالن گردهمایی، بستری مناسب را برای فعالیتهای علمی و فرهنگی ایرانپژوهان و دوستداران فردوسی و شاهنامه فراهم آورد.خلاصه اینکه پیگیریهای کاروانپور با گذشت 10 ماه هنوز به جایی نینجامیده است. با وجود اینکه دادگاه شهرداری اصفهان را موظف کرده است که خسارت را بپردازد و ساخت بنا از سر گرفته شود اما هنوز اقدام جدیای در اینباره صورت نگرفته است.
البته این سال با خبرهای خوب درباره فردوسی و شاهنامه هم همراه بود. در همین سال بود که محمدرضا سعیدآبادی، دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو از برگزاری جایزه جهانی حکیم ابوالقاسم فردوسی خبر داد و گفت: جایزه بینالمللی فردوسی در حوزه میراث فرهنگی با تولیت ایران و در جهت گسترش و توجه به میراث فرهنگی ایرانیان به سازمان جهانی یونسکو ارایه شده و انتظار میرود طی چند ماه آینده این جایزه جهانی فعالیت خود را آغاز کند.
اکران نوروزی سینماها
با منتفی شدن اکران نوروزی نفوذی اکران نوروزی سینماها با چهار فیلم جدید و با ادامه نمایش به رنگ ارغوان و عیار 14 از امروز آغاز میشود و فیلم پوپک و مش ماشالله از 11 فروردینماه به اکران نوروز اضافه میشود.
به گزارش فارس، اکران نوروزی سینماهای ایران رسما از امروز با نمایش چهار فیلم تسویه حساب تهمیه میلانی، طهران، تهران داریوش مهرجویی و مهدی کرمپور، سلام برعشق اصغر نعیمی، هیچ عبدالرضا کاهانی و ادامه اکران به رنگ ارغوان ابراهیم حاتمیکیا و عیار14 پرویز شهبازی آغاز خواهد شد ضمن اینکه از روز 11 فروردینماه و با پایان یافتن هفت هفته قرار داد عیار 14 فیلم سینمایی پوپک و مشماشاءالله به کارگردانی فرزاد موتمن جایگزین این فیلم خواهد شد.
بزرگداشت پرویز مشکاتیان در گناوه
در آیینی با حضور هنرمندان و علاقهمندان به موسیقی، بزرگداشت استاد پرویز مشکاتیان در مجتمع فرهنگی هنری گناوه برگزار شد.
به گزارش فارس، به مناسبت یادبود و زنده نگاه داشتن یاد و خاطره استاد پرویز مشکاتیان انجمن موسیقی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان گناوه یادمان این استاد فرهیخته را در سالن آمفی تئاتر مجتمع فرهنگی هنری خلیجفارس برگزار کرد.
رییس اداره ارشاد گناوه در ارتباط با برگزاری یادمانها گفت: برگزاری یادمانهای هنرمندان بزرگ نیاز شهر است و همین که یاد و خاطره هنرمندان بزرگ زنده شود و هنرمندان جوان باید برای پیشرفت خود آن هنرمندان بزرگ و عزیز را سرلوحه کار خود قرار دهند.
اجرای فروردین اپرای عروسکی مولوی
گروه تئاتر آران به دلیل استقبال مخاطبان اجرایاپرای عروسکی مولوی را از 22 فروردینماه 89 در تالار فردوسی ادامه میدهد.
پیمان شریعتی، مدیر روابط عمومی گروه تئاتر آران در اینباره به مهر گفت: به دلیل استقبال علاقهمندان و تماشاگران گروه تئاتر آران به سرپرستی آقای بهروز غریبپور تصمیم گرفت برای احترام به مخاطبانی که نتوانستند طی ماه گذشته از این اپرا دیدن کنند با حمایت بنیاد فرهنگی رودکی اپرای عروسکی مولوی را به مدت محدودی از 22 فروردینماه سال آینده در تالار فردوسی اجرا کند.
استفاده از نامهای کهن جشنهای ایرانی
مدیر شبکه اول سیما گفت که برای کمک به تثبیت ایرانیبودن نوروز، برنامههای مختلفی درباره چگونگی برگزاری این آیین در کشورهای خارجی در نظر گرفتهایم که به نوروز در کشورهایی مانند تاجیکستان و آذربایجان میپردازد.
مهدی فرجی در گفتوگو با ایسنا درباره برنامهسازی درباره نوروز با توجه به ثبت آن بهعنوان یک میراث جهانی اظهارکرد: به نوروز تقریبا بهعنوان یک آیین مهم منطقهای در ایران بزرگ توجه داریم و این کشورها سهمی در برنامههای ما دارند.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا بهتر نیست بهجای نامگذاری برای روزهای مرتبط با نوروز مانند چهارشنبهسوری و سیزدهبهدر از نامهای کهن آنها در برنامهسازی استفاده شود، گفت: همیشه اسم واحد ایام نوروز را برای این مناسبت استفاده میکنیم البته علت استفاده از عبارت سهشنبه آخر سال به جای چهارشنبه سوری در برخی رسانهها این است که متاسفانه در سالهای اخیر اتفاقات ناگواری در این روز افتاده است که به آسیب دیدن و فوت برخی جوانان منجر شده در نتیجه بهجای معرفی این روز در برنامههای سیما تلاش شده است که مردم از آسیبهای احتمالی استفاده از مواد محترقه مطلع شوند.
محدودیت مستندهای اجتماعی
یک مستندساز اعتقاد دارد سفارشدهندگان مستند تمایل زیادی برای ساخت مستندهای اجتماعی ندارند، به همین دلیل تعداد این نوع مستندها کم است.
سعید رشتیان در پاسخ به این سوال که چرا مستندسازان کمتر به سراغ مضامین اجتماعی برای ساخت مستند میروند به مهر گفت: برای هر فیلمسازی از جمله مستندساز یکی از مهمترین مسایل پخش و عرضه آثار تولید شده است. مسلما برای تولید فیلم باید سفارشدهنده وجود داشته باشد و بدون برنامهریزی نمیتوان کاری انجام دهد. سفارشدهنده مستند هم تلویزیون و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی است. وقتی سفارشدهنده گرایش به سمت تولید مستندهای اجتماعی ندارد به همین دلیل تولید مستندهای اجتماعی هم پایین میآید.
این مستندساز درباره اینکه چه مسیری را مستندسازان برای تعامل با تلویزیون طی کنند که در هنگام پخش، مستندهای اجتماعی دستخوش تغییرات نشوند، گفت: تا جایی که من اطلاعدارم اقدام برنامهریزی شده در اینباره انجام نشده است. البته برخی مواقع پیش آمده مستندسازان پیگیر مستند خودشان شدهاند اما حرکت دسته جمعی صورت نگرفته است. در مجموع مستندساز برای ساخت مستندهای اجتماعی با محدودیتهای زیادی روبهرو است.
کمبود اطلاعات برای نقشه باستانشناسی کشور
مسوول تهیه نقشه باستانشناسی کشور گفت که امیدوارم تا پایان فروردینماه استانها اطلاعات لازم را برای تهیه مختصات اولیه نقشه در اختیار این گروه قرار دهند.
عباس مقدم در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: بیشتر کار ما تاکنون به سازماندهی و ساماندهی امور گذشته معطوف بود همچنین بسیاری از استانها هنوز اطلاعاتی را در اختیار ما قرار ندادهاند.
وی با اشاره به اینکه هر وقت استانی فایل آثار خود را بفرستد. دو روز پس از آن کارهای ابتدایی روی نقشه انجام میشود، اظهار داشت: متاسفانه همکاری لازم در اینباره بهدرستی انجام نشده و بجز استانهای مرکزی، خراسان شمالی، مازندران، خوزستان و فارس که اطلاعات خود را در اختیار گروه تهیه نقشه قرار دادهاند بقیه استانها چیزی ارایه نکردهاند.
دبیر هیات نظارت بر مطبوعات از موافقت این هیات با انتشار هفت دوهفتهنامه، یک فصلنامه و 19 دوفصلنامه خبر داد.
رییس اتحادیه صادرکنندگان صنعت چاپ با اعلام تعویق مجدد انتخابات هیاتمدیره این اتحادیه از ثبت نام نکردن حتی یک نفر در آن ابراز تعجب کرد.
فیلم آلیس در سرزمین عجایب که تا روز دوشنبه در اکران آمریکای شمالی 3/209 میلیون دلار فروش داشته به نخستین فیلم اکران سال 2010 تبدیل شد که از مرز فروش 200 میلیون دلار گذر کرده است.
